تحلیل فقهی جامعه پذیری مصرف گرایی در خانواده ایرانی و پیامد های اجتماعی آن

این مقاله به تحلیل فرآیند جامعه پذیری مصرف گرایی در نهاد خانواده ایرانی از منظر فقه اسلامی و بررسی پیامدهای اجتماعی ناشی از این تعارض پرداخته است. پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی، کتابخانه ای و با رویکردی میان رشته ای (ترکیب مفاهیم جامعه شناسی خانواده و استنباط فقهی) انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که خانواده ایرانی در تقابل میان مکانیسم های جامعه پذیری مصرف گرایانه (الگوبرداری، چشم وهم چشمی) و آموزه های فقهی مبتنی بر قناعت، میانه روی و نهی از اسراف قرار دارد. این تعارض، پیامدهای اجتماعی قابل توجهی از قبیل تشدید فردگرایی، تضعیف سرمایه اجتماعی، افزایش فشار اقتصادی بر خانوار و تنزل سلامت اجتماعی به همراه دارد. ضرورت بازتعریف نقش تربیتی خانواده بر اساس اخلاق اقتصادی اسلام و اجرای سیاست های فرهنگی همسو، به عنوان راهکار اساسی برای کاهش این تعارض و پیامدهای آن پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

فقه اجتماعی ، مصرف گرایی ، جامعه پذیری خانواده ، پیامدهای اجتماعی ، اخلاق اقتصادی اسلام