زیست مجازی از منظر قرآن و اهل بیت (ع)

ارتباطات در فضای مجازی توسط شبکه جهانی اینترنت انجام می شود. انسان موجودی اجتماعی است و میل غریزی به گفتگو و ارتباط با دیگران یکی از دلایل اصلی استفاده او از فضای مجازی است. امروزه گسترش تعاملات و تبادل نظر با سرعت بالا در این فضا سبب شده تا مرزهای زمانی و مکانی شکسته شود و افراد به راحتی به گفتگو و تبادل افکار بپردازند. استفاده از فضای مجازی مانند شبکه های اجتماعی امری اجتناب ناپذیر است و به صورت گسترده ای شیوه زندگی فردی و اجتماعی را تحت تاثیر قرار می دهد به گونه ای که تاثیر آن از فضای حقیقی بیشتر است. بنابراین برای جلوگیری از بروز آسیب های اجتماعی این شبکه ها، فرهنگ سازی مناسب، آموزش و شناخت درست و همچنین آگاهی بخشی عمومی، زمینه را برای استفاده مناسب از این فضا فراهم آورده به نحوی که رعایت ضوابط و بایسته های گفتگو می تواند تهدید ها را به فرصت تبدیل نماید. ضعف سواد رسانه در خانواده برای استفاده از فضای مجازی، موجب بروز مشکلاتی مانند سوءظن، بدبینی، اضطراب، بی اعتمادی و نابودی روابط خانواده می شود. پژوهش حاضر سعی دارد نخست با بررسی تقابل زیست مجازی و زیست حقیقی، با معرفی دو پدیده دین فروشی در زیست مجازی و سواد رسانه ای، به طراحی زیست مجازی براساس قرآن و احادیث بپردازد. مطالعه توصیفی تحلیلی آیات قرآن مجید و احادیث اهل بیت (ع) نشان می دهد که این کتاب وحی و شیوه تفکر ائمه (ع) ملاحظاتی را برای تولید محتوا در فضای مجازی عنوان می کند.

کلیدواژه ها:

رسانه ، زیست مجازی ، فضای مجازی ، قرآن ، کاربران مقدمه