حکمرانی اخلاق دینی و اسلامی در روابط اجتماعی و پایداری خانواده

اخلاق نقش اساسی در روابط اجتماعی دارد و باعث ایجاد نظم، همبستگی و اعتماد در جامعه می شود. اخلاق نیکو، محبت و مودت را در بین افراد ایجاد می کند و به استحکام روابط اجتماعی و همکاری برای پیشرفت جامعه کمک می کند. اخلاق به وسیله افراد به وجود می آید؛ اما حاصل فعالیت اخلاقی این افراد، در تاثیرات متقابل اجتماعی، تغییر و تاثیر می پذیرد. به طور کلی می توان گفت که: حاصل فعالیت های معنوی افراد در زندگی اجتماعی، به عنوان یک پدیده مستقل، به صورت اراده جامعه، سنت ها، آداب و رسوم، رفتارهای اجتماعی، عادت ها و... تکیه گاه همگان می شود. فرد در جامعه، به اخلاق شکل گرفته ای مقید است. هر قدر هم که دنیای درونی افراد متفاوت باشد، چگونگی اخلاق و روان آنها مشروط به این است که در کدام جامعه رشد و نمو یافته و برخاسته و پرورش یافته کدام طبقه اجتماعی باشند. حکم رانی در هر جامعه با نظام ارزش های آن جامعه پیوندی ناگسستنی دارد. ارزش ها، هویت خانواده و افراد را در عرصه عمل و خط مشی گذاری تعیین می بخشند. یکی از منابع مهم برای استخراج ارزش ها در جامعه ما، متون دینی و سیره پیامبر (ص) و اهل بیت ایشان است. هدف ما در این مقاله شناخت اهمیت ارزش های اخلاقی در پایداری خانواده و جامعه سالم است.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، خانواده ، روابط اجتماعی ، اسلام ، قرآن