بررسی رابطه هوش هیجانی و مهارتهای اجتماعی در رشد روانشناختی کودکان و نوجوانان

رشد روانشناختی کودکان و نوجوانان به عنوان یکی از مهمترین ابعاد توسعه فردی تحت تاثیر عوامل هیجانی و اجتماعی قرار دارد و هوش هیجانی و مهارتهای اجتماعی به عنوان دو عامل کلیدی در پیشبینی و ارتقای این رشد نقش موثری ایفا می کنند. هدف این تحقیق بررسی رابطه میان هوش هیجانی و مهارتهای اجتماعی با رشد روانشناختی کودکان و نوجوانان و ارائه الگوی کاربردی برای تقویت این مهارتها بوده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی انجام شد و با تحلیل منابع داخلی و بین المللی، ارتباط بین ابعاد مختلف هوش هیجانی و مهارتهای اجتماعی با رشد روانشناختی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان دادند که هوش هیجانی و مهارتهای اجتماعی، به ویژه ابعاد، خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارتهای ارتباطی، پیش بینی کننده ای قوی برای رشد روانشناختی کودکان و نوجوانان هستند و ترکیب این دو عامل موجب بهبود سازگاری اجتماعی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای سلامت روانی آنان می شود. بر این اساس پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی اجتماعی-هیجانی در مدارس و مراکز تربیتی اجرا شود والدین و معلمان در زمینه تقویت هوش هیجانی و مهارتهای اجتماعی کودکان آموزش داده شوند و اثرات بلندمدت این برنامه ها بر رشد روانشناختی کودکان به صورت مستمر پایش و ارزیابی گردد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارتهای اجتماعی ، رشد روانشناختی ، سازگاری اجتماعی ، روانشناختی کودکان و نوجوانان