مقایسه ی اثر بخشی معنادرمانی مبتنی بر اندیشههای مولانا و درمان مبتنی بر هوش مصنوعی بر اضطراب زنان دارای ترومای عاطفی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر بخشی معنادرمانی مبتنی بر اندیشههای مولانا و درمان مبتنی بر هوش مصنوعی بر اضطراب زنان دارای ترومای عاطفی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان دارای ترومای عاطفی مراجعه کننده به مراکز درمانی ساری در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که به صورت هدفمند انتخاب و در قالب سه گروه پانزده نفری معنا درمانی مبتنی بر اندیشههای مولانا، درمان مبتنی بر هوش مصنوعی و کنترل به طور تصادفی گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه اضطراب بک بک (۱۹۸۸) بود. شرکت کنندگان دو گروه مداخله، در جلسات درمانی مطابق با رویکرد اختصاصی خود شرکت کردند داده ها با استفاده از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و استنباطی شامل آزمون شاپیرو ویلکز و تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شدند نتایج نشان داد تفاوت معناداری میان پیش آزمون و پس آزمون اضطراب در هر دو گروه مداخله نسبت به گروه کنترل وجود دارد (۰/۰۱;P<). همچنین اثر پیلایی به میزان ۰/۴۳۰ و مقدار F برابر با ۳۱/۷۰۵ گزارش شد که حاکی از اثر قوی مداخلات است مقایسه بین دو روش درمانی بیانگر آن بود که معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا اندکی اثر بخش تر از درمان مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش اضطراب شرکت کنندگان است. این یافته ها اهمیت بهره گیری از ظرفیتهای معنوی فرهنگی در کنار مداخلات فناورانه را در بهبود سلامت روانی زنان آسیب دیده از تروما برجسته میسازد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ترومای ، عاطفی ، درمان مبتنی بر هوش مصنوعی ، معنادرمانی مبتنی بر اندیشه های مولانا