اثربخشی آموزش رابطه درمانی والد کودک بر کنترل پرخاشگری و نافرمانی مقابله ای دانش آموزان کم توان ذهنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش رابطه درمانی والد کودک بر کنترل پرخاشگری و نافرمانی مقابله ای دانش آموزان کم توان ذهنی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان کم توان ذهنی مدارس استثنایی شهر اراک بود که نمونه ای ۳۰ نفری ۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سیاهه رفتاری کودکان (CBCL) برای سنجش پرخاشگری و پرسشنامه نافرمانی مقابله ای بود. نتایج تحلیلهای چندمتغیره و تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش رابطه درمانی والد کودک تاثیر معنادار و قابل توجهی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، رفتار قانون شکن، مشکلات برونی سازی شده و نافرمانی مقابله ای دارد (۰.۰۰۱; p <). این یافته ها بیانگر اثربخشی این نوع آموزش در بهبود رفتارهای رفتاری و هیجانی دانش آموزان کم توان ذهنی است.

کلیدواژه ها:

رابطه درمانی والدکودک ، پرخاشگری ، نافرمانی مقابله ای ، کم توان ذهنی