بررسی تاثیر بازی های حرکتی بر رشد شناختی و میزان تمرکز دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی های حرکتی بر رشد شناختی و میزان تمرکز دانش آموزان مقطع دبستان در شهر نیشابور است. با توجه به اهمیت روزافزون نقش فعالیت های بدنی در پرورش ابعاد مختلف وجودی کودک، این مطالعه تلاش دارد تا با تبیین پیوند میان حرکت، یادگیری و فرایندهای شناختی، جایگاه بازی را به عنوان ابزاری موثر در نظام آموزشی مدارس ابتدایی تبیین کند. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل در نظر گرفته شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه سوم دبستان های دولتی شهر نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت هفته در برنامه ای منظم از بازی های حرکتی هدفمند شرکت کردند. داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد سنجش توجه و پرسشنامه رشد شناختی جمع آوری و با آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد شرکت در بازی های حرکتی منجر به بهبود معنادار در سطوح تمرکز و مولفه های رشد شناختی از جمله حافظه فعال، انعطاف پذیری ذهنی و کنترل توجه شد. اینیافته ها نشان دهنده ضرورت تلفیق فعالیت های حرکتی هدفمند در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی شهر نیشابور است تا از طریق تعامل بدنی و ذهنی، بستر رشد همه جانبه کودکان فراهم آید.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی ، رشد شناختی ، تمرکز ، دانش آموزان دبستانی ، تربیت بدنی ، یادگیری فعال ، نیشابور