بررسی اثربخشی موسیقی درمانی بر افزایش امید، شادکامی و رضایت از زندگی کودکان کم توان ذهنی شهر کرمانشاه

پژوهش حاضر با عنوان «بررسی اثربخشی موسیقی درمانی بر ارتقای امید، شادکامی و رضایت از زندگی کودکان کم توان ذهنی شهر کرمانشاه» به منظور بررسی نقش مداخله ای موسیقی درمانی در بهبود سه متغیر مهم سلامت روانی و بهزیستی (امید، شادکامی و رضایت از زندگی) طراحی شد. جامعه مورد مطالعه شامل کودکان کم توان ذهنی مقطع ابتدایی در شهر کرمانشاه بود. بر اساس طرح آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل، از میان جامعه هدف تعداد ۳۰ کودک (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. گروه آزمایش تحت یک برنامه موسیقی درمانی گروهی ساختاریافته (۸–۱۲ جلسه، هر جلسه ۴۵–۶۰ دقیقه، ترکیبی از فعالیت های ریتمیک، آوازخوانی، بازی های موسیقایی و تمرین های گوش دادن هدایت شده) قرار گرفت؛ گروه کنترل برنامه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه امید اسنایدر، مقیاس شادکامی آکسفورد و مقیاس رضایت از زندگی (SWLS) بودند. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس و نیز تحلیل چندمتغیره بهره گرفته شد. یافته ها نشان داد که موسیقی درمانی به طور معناداری باعث افزایش میانگین نمرات امید، شادکامی و رضایت از زندگی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد. این نتایج با پژوهش های پیشین که کاهش شاخص های امید و شادکامی در افراد دارای معلولیت و اثربخشی موسیقی درمانی در افزایش شادکامی این گروه ها را گزارش کرده اند، همخوانی دارد. لذا موسیقی درمانی به عنوان یک روش غیردارویی و کم هزینه، قابل توصیه به عنوان مداخله تکمیلی در برنامه های توانبخشی روانی اجتماعی کودکان کم توان ذهنی است.

کلیدواژه ها:

موسیقی درمانی ، امید ، شادکامی ، رضایت از زندگی ، کم توان ذهنی ، کرمانشاه