تاثیر روش تدریس بازی محور بر یادگیری و انگیزش دانش آموزان ابتدایی

روش تدریس بازی محور یکی از رویکردهای نوین در آموزش ابتدایی است که با بهره گیری از عناصر بازی، محیطی شاد، پویا و تعاملی برای یادگیری فراهم می آورد. این روش، برخلاف شیوه های سنتی، بر انگیزش درونی، همکاری گروهی و مشارکت فعال دانش آموزان تاکید دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش بازی محور بر یادگیری و انگیزش دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. در این راستا، مبانی نظری و روان شناختی بازی، نقش معلم، چالش ها و محدودیت های اجرایی، و نیز تاثیر این روش بر ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی یادگیرندگان بررسی شده است. یافته های مطالعات متعدد نشان می دهد که آموزش بازی محور سبب افزایش انگیزه، تمرکز و یادگیری عمیق تر در دانش آموزان می شود و در عین حال نیازمند مهارت بالا و برنامه ریزی دقیق از سوی معلمان است. در نتیجه، به کارگیری آگاهانه و هدفمند این روش می تواند به بهبود کیفیت آموزش در دوره ابتدایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال ، آموزش ابتدایی ، روش تدریس نوین