اثربخشی قصه درمانی بر اضطراب اجتماعی کودکان با اختلال نقص توجه/بیش فعالی

مطالعه حاضر با هدف اثربخشی قصه درمانی بر اضطراب اجتماعی کودکان با اختلال نقص توجه/بیش فعالی انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی بود و از لحاظ روش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه ی دانش آموزان ۱۰-۱۲ ساله مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی شهر چالوس در سال ۱۴۰۳ بودند. از بین جامعه ی آماری ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند برای انجام پژوهش انتخاب گردیدند و به روش تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ی اضطراب اسپنس (۱۹۹۹)، (مولفه ی اضطراب اجتماعی) بود. هر دو گروه آزمایش و گروه گواه، با استفاده از ابزار پژوهش مورد پیش آزمون قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش طی ۸ جلسه به مدت یک ساعت تحت بسته ی قصه درمانی مرادیان و همکاران (۱۳۹۳) قرار گرفتند. در صورتی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. در پایان مداخلات هر دو گروه آزمایش و گروه گواه، با استفاده از ابزار پژوهش مورد پس آزمون قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که قصه درمانی بر اضطراب اجتماعی کودکان با اختلال نقص توجه/بیش فعالی موثر بوده است (۰۵/۰ >P). نتایج این پژوهش نشان داد که قصه درمانی می تواند به طور معناداری اضطراب اجتماعی کودکان مبتلا به ADHD را بهبود بخشد و شدت نشانه های اضطرابی آن ها را کاهش دهد. نتایج این پژوهش نشان داد قصه درمانی موجب کاهش معنادار اضطراب اجتماعی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی شد. این مداخله با فراهم آوردن فضایی ایمن و تعاملی به کودکان کمک کرد مهارت های مقابله ای و ابراز هیجانات مثبت را تقویت کنند. کاهش اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به کنترل بیانگر نقش مکمل و اثربخش قصه درمانی در بهبود سلامت روان این کودکان است. بر این اساس، قصه درمانی می تواند به عنوان یک راهکار مداخلاتی نوین برای کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی در مبتلایان به ADHD مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قصه درمانی ، اضطراب اجتماعی ، کودکان با اختلال نقص توجه/بیش فعالی