مدیریت تعارضات در مدرسه

مدیریت تعارض ها و تنش های میان والدین، معلمان و دانش آموزان یکی از چالش های اساسی و پیچیده در نظام آموزشی است که می تواند بر کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری و سلامت روانی جامعه مدرسه تاثیر بسزایی داشته باشد. این پژوهش با رویکرد روایت پژوهی به بررسی تجربه زیسته مسئولان اجرایی مدارس، به ویژه معاونان فناوری، در مدیریت این تنش ها می پردازد. هدف اصلی مطالعه، فهم عمیق و جامع از نحوه درک، مواجهه و مدیریت تعارض های موجود در فضای مدرسه و همچنین تاثیر این تجربه ها بر رشد حرفه ای و شخصی مسئولان است. روش پژوهش کیفی بوده و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیق، روایت های زندگی چند مسئول اجرایی مدرسه جمع آوری و سپس با روش تحلیل محتوای روایی تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان داد که تعارض های مدرسه ای غالبا چندلایه و پیچیده اند و علاوه بر تفاوت های فردی، تحت تاثیر عوامل فرهنگی، نهادی و ساختاری قرار دارند. مسئولان اجرایی در مواجهه با این تعارض ها نقش میانجی گری فعال ایفا می کنند و از راهبردهای گوناگونی مانند ایجاد فضای گفت وگو، شنیدن فعال و مدیریت عاطفی بهره می برند. با این حال، فشارهای روانی ناشی از مدیریت این تنش ها، بدون حمایت نهادی کافی، به فرسودگی شغلی و کاهش انگیزه آنان منجر می شود. روایت پژوهی به عنوان یک رویکرد روش شناختی، توانست ابعاد پنهان و عاطفی تجربه مسئولان را آشکار کند و نشان دهد که چگونه این تجربه ها نه تنها چالش هایی را ایجاد می کنند بلکه فرصت هایی برای رشد حرفه ای و توسعه مهارت های انسانی فراهم می آورند. پژوهش تاکید می کند که توانمندسازی مدیران و معاونان مدارس در مهارت های میان فردی و مدیریت تعارض، همراه با ایجاد سازوکارهای حمایتی نهادی، می تواند به کاهش فشارها و بهبود کارآمدی آنان کمک کند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی باشد تا با توجه به تجربه های زیسته مسئولان اجرایی، برنامه های آموزشی و حمایتی موثرتری طراحی نمایند. همچنین، استفاده از روایت پژوهی به عنوان روشی در پژوهش های آتی، به فهم عمیق تر و انسانی تر مشکلات و فرصت های نظام آموزشی کمک خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت تعارض ، تجربه زیسته ، روایت پژوهی ، مدارس ، مسئولان اجرایی ، میانجی گری