طراحی یک شبکه پایدار بازیافت پسماندهای پلاستیکی با در نظر گرفتن اهداف اقتصادی و اجتماعی ملاحظات زیست محیطی در شرایط عدم قطعیت

عدم مدیریت صحیح پسماندهای پلاستیکی تولید شده از فعالیتهای مسکونی و تجاری با ایجاد مسائل زیست محیطی مانند انتشار گازهای گلخانه ای، نشت شیرابه و آلودگی هوا خاک و آب تهدیدی بزرگ برای جامعه مدرن به ویژه شهرهای بزرگ است. مدیریت پسماندها به معنای برنامه ریزی و نظارت در تمام مراحل از جمله جمع آوری جداسازی و بازیافت است. در این راستا این مطالعه یک مدل برنامه ریزی خطی عدد صحیح دوهدفه و چند دوره ای را برای طراحی یک سیستم مدیریت پسماند پلاستیکی و با در نظر گرفتن جنبه های پایداری و با محدودیت بودجه ارائه میدهد این مدل به عدم قطعیت مربوط به پارامترهای مدل میپردازد و از یک از رویکرد برنامه ریزی فازی محدودیت شانس برای مقابله با عدم قطعیت استفاده می.کند به منظور نشان دادن اثرات پایداری و محدودیت بودجه مدل با حالت بدون محدودیت بودجه مقایسه شد. به منظور حل مدل دوهدفه از یک روش برنامه ریزی فازی تعاملی استفاده میشود. نتایج عددی کارایی مدل پیشنهادی را تایید میکند و نشان میدهد که بودجه محدود تاثیر قابل توجهی بر نحوه عملکرد شبکه بازیافت دارد.

کلیدواژه ها:

پسماند پلاستیکی بهینه سازی ، ریاضی شبکه ، بازیافت ، توسعه پایدار ، عدم قطعیت ، برنامه ریزی فازی