نقش باغ درمانی (Horticultural Therapy) در ارتقاء مهارتهای فردی و اجتماعی دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یکی از چالش برانگیزترین اختلالات رشدی-عصبی است که بر تعاملات اجتماعی، مهارت های ارتباطی و رفتارهای فردی تاثیر می گذارد. توجه به مداخلات غیر دارویی و روش های مکمل درمانی، از جمله باغ درمانی (Horticultural Therapy)، افزایش یافته است. باغ درمانی با بهره گیری از فعالیت های مرتبط با گیاهان و طبیعت، بستری تعاملی و حسی فراهم می آورد که می تواند موجب تقویت توانایی های شناختی، هیجانی، فردی و اجتماعی کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم شود. این مقاله مروری با هدف بررسی تاثیرات علمی مستند باغ درمانی بر ارتقاء مهارت های فردی (نظیر تمرکز، مسئولیت پذیری، خودتنظیمی، هیجانی و مهارت های اجتماعی)، همکاری، ارتباط غیرکلامی و تعامل با همسالان دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم انجام گرفته است. نتایج حاصل از مرور مطالعات داخلی و بین المللی نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های باغ درمانی موجب بهبود معنادار در رفتارها، اجتماعی، کاهش اضطراب، افزایش تعاملات مثبت و ارتقاء کیفیت زندگی این گروه از دانش آموزان می گردد. با توجه به ماهیت چندبعدی و بدون عوارض این رویکرد، باغ درمانی می تواند به عنوان روشی مکمل و موثر در برنامه های توانبخشی مدارس و مراکز ویژه کودکان با نیازهای ویژه به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

باغ درمانی ، اختلال طیف اوتیسم ، مهارت های فردی ، مهارت های اجتماعی ، آموزش ویژه