بررسی کیفیت میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب شرب شهر اردبیل در سال ۱۳۹۸-۱۳۹۹

ویژگی­های میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب آشامیدنی برحسب نوع و مقدار، مبنای قضاوت درباره قابل شرب بودن و تاثیرگذاری هر کدام از اجزاء فوق بر بهبود کیفیت، افزایش مقبولیت و یا تهدید سلامت مصرف­کننده آن است. هدف این تحقیق، بررسی پارامترهای میکروبی و فیزیکوشیمیایی و عناصر سنگین سرب و کادمیوم آب شرب شهر اردبیل و مقایسه آن با استاندارد ملی و بین­المللی به­منظور پاسخ به این سوال که آیا آب شرب اردبیل در وضعیت سالم قرار دارد یا نه، است. این مطالعه مقطعی به صورت نمونه­برداری از چهار منطقه شمال، جنوب، شرق و غرب شهر اردبیل در تابستان سال ۱۳۹۸ و زمستان ۱۳۹۹ به منظور پایش کیفی منابع آب انجام شد. تحلیل شیمیایی و بررسی عناصر موجود در آب روی نمونه­ها انجام شد و نمونه­ها از نظر وجود فلزات سنگین سرب و کادمیوم، سختی کل بر اساس کربنات-کلسیم، کل ذرات محلول در آب (TDS)، اسیدیته (pH)، کلر (CL)، فلوراید، فسفات، نیترات، نیتریت، سولفات، اکسیژن محلول (DO)، اکسیژن زیست-شیمیایی (BOD)، اکسیژن شیمیایی (COD)، کدورت، کلیفرم مدفوعی و کلیفرم کل به روش استاندارد تحلیل شدند و با استاندارد ملی ایران ۱۰۵۳ و استاندارد بین­المللی WHO مقایسه شد. نتایج به دست آمده نشان داد که مقادیر پارامترهای اندازه­گیری شده به غیر از میانگین کادمیوم (که در ۵۳ درصد موارد غلظت این فلز فراتر از مقدار رهنمودی سازمان بهداشت جهانی بوده است)، فسفات، حداکثر مقدار سختی کل، فلوراید و نیز نیتریت از مقادیر استانداردهای ملی ایران ۱۰۵۳ و استاندارد بین­المللی WHO پایین­تر بوده است. هم چنین، تغییرات فصلی نیز در کمیت و کیفیت آب شرب تاثیرگذار است، به­طوری که بالاترین مقادیر، برای پارامترهای مورد بررسی در فصل زمستان (فصل سرد سال) به دست آمده است.

کلیدواژه ها:

Physicochemical quality ، Drinking water ، National and international standards ، Seasonal changes ، Ardabil ، کیفیت فیزیکوشیمایی ، آب شرب ، استانداردهای ملی و بین المللی ، تغییرات فصلی ، اردبیل