مرور روایتی فناوری واقعیت مجازی به عنوان ابزار آموزشی و مداخله ای برای دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم

استفاده از فناوریهای نوآورانه مانند واقعیت مجازی به عنوان ابزاری موثر در آموزش مهارتهای اجتماعی برای دانش آموزان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) مطرح شده است. این پژوهش با هدف مرور نظام مند شواهد موجود درباره تاثیر واقعیت مجازی بر بهبود مهارتهای اجتماعی دانش آموزان با ASD انجام شد. روش پژوهش اسنادی مروری بود که دادهها از طریق جستجو در پایگاههای علمی Web of Scopus، PubMed Science در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ گردآوری شدند. معیارهای انتخاب شامل مطالعات تجربی، کارآزمایی های بالینی و مرورهای مرتبط با کاربرد واقعیت مجازی در آموزش مهارتهای اجتماعی برای این گروه از دانش آموزان بود یافتهها نشان داد که استفاده از واقعیت مجازی میتواند تعاملات اجتماعی را در محیطهای شبیه سازی شده تسهیل،کند مهارتهای ارتباطی را تقویت کند و انگیزه یادگیری را افزایش دهد. همچنین این فناوری به عنوان یک مداخله بدون خطر امکان تمرین مهارتها در شرایط کنترل شده را فراهم کرد. این نتایج حاکی از آن است که واقعیت مجازی میتواند به عنوان یک روش مکمل در برنامه های آموزشی دانش آموزان ASD مورد استفاده قرار گیرد؛ بنابراین گسترش این فناوری در مدارس ویژه و آموزش معلمان به نحوه کاربرد آن پیشنهاد میشود.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، اختلال طیف اوتیسم ، مهارتهای اجتماعی ، دانش آموزان ، مداخله آموزشی