طراحی منظر پایدار و ارگانیک: پیوندی میان طبیعت و معماری با تاکید شرایط بومی ایران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 260

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICACU04_1800

تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1404

چکیده مقاله:

طراحی منظر پایدار و ارگانیک پیوندی میان طبیعت و معماری است که با هدف کاهش اثرات منفی انسان بر محیط زیست و ارتقاء کیفیت زندگی شهری ایجاد می شود. این نوع طراحی به طور ویژه بر استفاده از منابع طبیعی و بومی، کاهش مصرف انرژی، حفظ تنوع زیستی و استفاده بهینه از فضاهای شهری متمرکز است. در سالهای اخیر با توجه به تغییرات اقلیمی و بحران های زیست محیطی، ضرورت پیاده سازی اصول طراحی منظر پایدار در سطح جهانی و به ویژه در ایران به شدت احساس شده است. طراحی منظر ارگانیک به عنوان یک راهکار بهینه برای هم زیستی انسان و طبیعت، با استفاده از عناصر طبیعی مانند گیاهان بومی، خاک های مناسب و سیستم های آبیاری هوشمند سعی دارد تا شرایط محیطی بهتری برای جوامع انسانی فراهم کند. در این مقاله ابتدا به معرفی اصول طراحی منظر پایدار پرداخته می شود و سپس اهمیت استفاده از پوشش گیاهی بومی و استفاده از اصول اکولوژیکی در طراحی فضاهای سبز شهری بررسی می شود. همچنین چالش های اصلی در پیاده سازی این اصول در ایران از جمله محدودیت های منابع آبی، نیاز به آموزش و فرهنگ سازی در جامعه و فقدان سیاست های جامع در حوزه طراحی منظر مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. مقاله همچنین به مزایای طراحی منظر ارگانیک، مانند کاهش هزینه های نگهداری و بهبود کیفیت هوای شهری اشاره می کند. یکی از مهم ترین بخش های این مقاله تحلیل شرایط جغرافیایی و اقلیمی ایران است که بر نحوه طراحی منظر تاثیرگذار است. ویژگی های بومی، آب و هوای متنوع و بحران منابع آبی از جمله عواملی هستند که در طراحی منظر پایدار ایران باید مورد توجه قرار گیرند. در نهایت، مقاله به راهکارهای اجرایی برای بهبود وضعیت طراحی منظر در ایران اشاره می کند و پیشنهاداتی برای ارتقاء آگاهی عمومی، تدوین قوانین و سیاست های حمایتی در این زمینه ارائه می دهد. این تحقیق با هدف معرفی مفاهیم و تکنیک های نوین طراحی منظر پایدار و ارگانیک به عنوان ابزاری موثر در بهبود کیفیت زیست محیطی و شهری می تواند به عنوان مرجعی برای محققان، طراحان و سیاست گذاران حوزه محیط زیست و شهرسازی مورد استفاده قرار گیرد.

نویسندگان

زهره آزادی

دانشجوی مقطع کارشناسی مهندسی فضای سبز، دانشگاه محقق اردبیلی

هادی امینیان

ارشد عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان