کاربرد ارزیابی چرخه حیات در معماری با رویکرد بهینه سازی انرژی در ساختمان

در شرایط کنونی که مصرف انرژی و پیامدهای زیست محیطی آن به یکی از مهمترین چالش های جهانی تبدیل شده است، بهره گیری از رویکردهای علمی برای تحلیل و بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها ضروری می نماید. ارزیابی چرخه حیات (LCA) به عنوان یکی از ابزارهای موثر در شناسایی و کاهش اثرات زیست محیطی مصالح و فرایندهای ساختمانی در طراحی پایدار معماری نقش بسزایی دارد. این مقاله با هدف بررسی کاربرد ارزیابی چرخه حیات در بهینه سازی انرژی ساختمان ها تدوین شده و تلاش دارد با بررسی منابع علمی و مطالعات موردی ابعاد مختلف LCA را در فرایند طراحی معماری تحلیل نماید. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی بوده و از منابع کتابخانه ای، اسناد فنی و نرم افزارهای تخصصی مانند SimaPro و One Click LCA بهره گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از ارزیابی چرخه حیات می تواند منجر به کاهش قابل توجه مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای در تمامی مراحل عمر ساختمان شود و ابزار موثری برای تصمیم گیری آگاهانه در فرایند طراحی پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، چرخه حیات ، ساختمان ، انرژی