تاثیر استفاده از قصه گویی تعاملی بر مهارتهای زبانی و اجتماعی دانش آموزان پایه اول ابتدایی استان گلستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قصه گویی تعاملی بر مهارتهای زبانی و اجتماعی دانش آموزان پایه اول ابتدایی استان گلستان انجام شد. با توجه به تنوع قومی و زبانی در این منطقه و اهمیت تقویت مهارتهای پایه در سالهای آغازین، تحصیل این پژوهش به دنبال ارائه راهکاری عملی برای بهبود کیفیت آموزش بود. روش قصه گویی تعاملی به دلیل ماهیت مشارکتی و جذابیت ذاتی برای کودکان، به عنوان مداخله آموزشی انتخاب گردید. این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه اول استان گلستان بود که از میان آنها ۳۲۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته (۱۲) جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش قصه گویی تعاملی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کردند. داده ها با استفاده از آزمونهای استاندارد مهارتهای زبانی، پرسشنامه مهارتهای اجتماعی و مشاهده سیستماتیک جمع آوری و با روشهای آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که برنامه قصه گویی تعاملی تاثیر معناداری بر بهبود مهارتهای زبانی (۱۵.۷ رشد) و اجتماعی (۱۴.۹ رشد) دانش آموزان داشته است. بیشترین تاثیر در حوزه های دایره واژگان (۴۰ رشد)، درک مطلب (۳۵ بهبود) و مهارتهای همکاری (۳۹ رشد) مشاهده شد. همچنین این برنامه در مناطق روستایی تاثیر چشمگیرتری (۴۵ بهبود) نسبت به مناطق شهری (۳۲ بهبود) داشت. یافته های کیفی نیز حاکی از افزایش محسوس اعتماد به نفس و مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیتهای کلاسی بود. این نتایج بر ارزش آموزشی قصه گویی تعاملی به عنوان روشی موثر در آموزش پایه تاکید میکند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی تعاملی ، مهارتهای زبانی ، مهارتهای اجتماعی ، دانش آموزان پایه اول ، آموزش ابتدایی ، استان گلستان