مدل یابی رابطه مقبولیت اجتماعی و عاطفه منفی در فرزندان طلاق شهر تهران با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین مقبولیت اجتماعی و عاطفه منفی در نوجوانان فرزند طلاق شهر تهران بود. جامعه آماری شامل نوجوانان فرزند طلاق بود که به روش نمونه گیری در دسترس ۸۲ نفر از آنها انتخاب شدند؛ شرکت کنندگان بین ۱۶ تا ۱۸ سال و شامل ۳۷ پسر و ۴۵ دختر بودند. پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و کاربردی بود و دادهها با استفاده از پرسشنامه مقبولیت اجتماعی کیز (۱۹۹۸) و مقیاس عاطفه منفی واتسون و تلگن (۱۹۸۵) جمع آوری شد پایایی ابزارها از طریق آلفای کرونباخ تایید گردید تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل مسیر در نرم افزارهای SPSS و PLS انجام شد. یافته ها نشان داد که بین عاطفه منفی و مقبولیت اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (۰.۵۱۷- = ، ۰.۰۰۱ > p) و عاطفه منفی توانسته ۲۶/۴ درصد تغییرات مقبولیت اجتماعی را تبیین ،کند به این معنا که افزایش هیجانات منفی با کاهش مقبولیت اجتماعی نوجوانان همراه است. نتایج بر اهمیت توجه به هیجانات منفی و ارتقای مقبولیت اجتماعی در نوجوانان فرزند طلاق تاکید داشته و میتواند در طراحی برنامههای حمایتی و مداخلات مشاوره ای برای بهبود سلامت روان و سازگاری اجتماعی این گروه مفید باشد.

کلیدواژه ها:

مقبولیت ، اجتماعی ، عاطفه ، منفی ، فرزندان طلاق ، نوجوانان