اثربخشی آموزش مثبت اندیشی بر تاب آوری و راهبردهای مقابله ای دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه

هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مثبت اندیشی بر تاب آوری و راهبردهای مقابلهای دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان بافق بود. روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش کلیهی نوجوانان دختر مقطع دوم متوسطه شهر بافق مشغول به تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳، که متشکل از ۱۲۶۰ نفر بودند. نمونه ای به حجم ۳۰ نفر از این جامعه به شیوه تصادفی انتخاب و به شیوه تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه در مرحله پیش آزمون پرسشنامه های تاب آوری کانر دیویدسون و پرسشنامه راهبردهای مقابلهای بیلینگز و موس را تکمیل کردند. لازم به ذکر است که روایی و پایایی هر دو پرسشنامه توسط متخصصان تایید شده است. سپس برای گروه آزمایش ۸ جلسه ۲ ساعته آموزش گروهی مثبت اندیشی انجام و در نهایت پس از اجرای مداخله هر دو پرسشنامه توسط دو گروه آزمایش و کنترل به عنوان آزمون اجرا گردید. دادههای جمع آوری شده با تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج نشان داد که که آموزش مثبت اندیشی بر تاب آوری موثر است و فرضیه اول پژوهش تائید شد و با توجه به میانگینها باعث افزایش میزان تاب آوری دانش آموزان مورد نظر شد همچنین آموزش مثبت اندیشی بر راهبردهای مقابلهای دانش آموزان نیز موثر است و فرضیه دوم پژوهش تائید شد و با توجه به میانگینها باعث افزایش بکارگیری راهبردهای مقابله ای توسط دانش آموزان شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی ، مثبت اندیشی ، تاب آوری ، راهبردهای مقابلهای ، دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان بافق