بررسی رابطه استفاده از روشهای تدریس چند حسی بر یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی استان گلستان با سبکهای یادگیری متفاوت

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روشهای تدریس چندحسی بر یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی استان گلستان با سبکهای یادگیری متفاوت انجام شد. با توجه به تنوع سبکهای یادگیری در کلاسهای درس و محدودیت روشهای سنتی این مطالعه به دنبال ارائه راهکاری علمی برای بهبود کیفیت آموزش بود. روش چند حسی با درگیر کردن همزمان حواس مختلف بینایی، شنوایی و حرکتی، لمسی امکان یادگیری عمیقتر و ماندگارتر را فراهم می کند. این مطالعه به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل روی ۸۰ دانش آموز پایه سوم ابتدایی انجام شد. گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته تحت آموزش چند حسی قرار گرفت در حالی که گروه کنترل با روش سنتی آموزش دید. نتایج نشان داد گروه آزمایش بهبود معناداری در یادگیری نشان داد (۰.۰۱>p) به طوری که میانگین نمرات آنها ۴٫۵ نمره افزایش یافت، در مقایسه با ۱۳ نمره در گروه کنترل بیشترین تاثیر بر یادگیرندگان جنبشی لمسی (۵,۳) نمره بهبود) مشاهده شد. یافته ها موید اثر بخشی روش چندحسی در بهبود و ماندگاری یادگیری دانش آموزان با سبکهای یادگیری مختلف است. این روش به ویژه برای نظام آموزشی ایران که با کلاسهای پرجمعیت و تنوع سبکهای یادگیری مواجه است می تواند راهگشا باشد. پیشنهاد می شود این روش در برنامه های آموزش معلمان گنجانده شده و محتوای آموزشی چند حسی تولید شود پژوهشهای آینده می توانند تاثیر بلندمدت این روش و ترکیب آن با فناوریهای آموزشی را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

روشهای تدریس چند حسی ، یادگیری دانش آموزان ابتدایی ، سبکهای یادگیری ، آموزش چندرسانه ای ، یادگیری فعال ، پیشرفت تحصیلی ، نظام آموزشی