رابطه خلاقیت هیجانی و تاب آوری تحصیلی با انگیزش پیشرفت در دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی رابطه خلاقیت هیجانی و تاب آوری تحصیلی با انگیزش پیشرفت در دانش آموزان بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر سبزوار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، تعداد ۱۰۰ نفر انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای خلاقیت هیجانی (ECI) تاب آوری تحصیلی (ARS) و انگیزش پیشرفت (AMQ) جمع آوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. نتایج نشان داد که خلاقیت هیجانی و تاب آوری تحصیلی هر دو رابطه مثبت و معناداری با انگیزش پیشرفت دارند (۰/۰۱>p). همچنین ترکیب این دو متغیر توانست بخش قابل توجهی از واریانس انگیزش پیشرفت را پیش بینی کند یافته ها حاکی از اهمیت توجه به مهارتهای هیجانی و تاب آوری در فرایندهای آموزشی و پرورشی به منظور افزایش انگیزش پیشرفت دانش آموزان است بر اساس نتایج، پیشنهاد میشود برنامه های آموزشی ویژه ای با هدف تقویت خلاقیت هیجانی و تاب آوری تحصیلی در مدارس طراحی و اجرا شود تا انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، هیجانی ، تاب آوری ، تحصیلی ، انگیزش پیشرفت ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش