تاثیر هوش هیجانی معلمان بر پیشرفت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی : ارائه یک مدل راهبردی برای آموزش و پرورش ایران

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش هیجانی معلمان بر پیشرفت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی و ارائه راهکارهای بومی شده انجام شده است. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که معلمان به عنوان اصلی ترین رکن فرآیند یاددهی-یادگیری، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری تجارب آموزشی و عاطفی دانش آموزان دارند. روش تحقیق حاضر کیفی و از نوع تحلیل مضمون است. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه مقالات، علمی پایان نامه ها و کتب معتبر منتشر شده در بازه زمانی ده سال گذشته در داخل کشور بوده که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تعداد بیست و هفت منبع مرتبط برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات فیش برداری نظام مند و روش تحلیل داده ها کدگذاری باز و محوری در چارچوب تحلیل مضمون بوده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی معلمان بر مولفه های متعددی از جمله ایجاد محیط کلاس، حمایت گر افزایش انگیزه درونی دانش آموزان، مدیریت اثر بخش تعارضات و تقویت مهارت های ارتباطی فراگیران تاثیر مستقیم و معناداری دارد. این عوامل در نهایت به بهبود نمرات درسی و همچنین رشد مهارت های، همکاری، همدلی و خودتنظیمی در دانش آموزان منجر می شود. بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که سرمایه گذاری بر روی آموزش و ارتقای هوش هیجانی معلمان نه تنها یک ضرورت آموزشی بلکه یک راهبرد کلان برای بهبود کیفیت کلی نظام آموزش ابتدایی ایران محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، رشد اجتماعی دانش آموزان ، آموزش و پرورش ایران