نقش تربیتی معلم در کلاس ریاضی بازاندیشی در انگیزش و اضطراب دانش آموزان در آموزش

ریاضی از جمله دروسی است که به دلیل ماهیت انتزاعی، سبکهای تفکر خاص، و ساختار مفهومی پیچیده اش در اغلب دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم با سطوحی از اضطراب تردید یا بی انگیزگی همراه می شود. مقاله ی حاضر با رویکردی نظری و تحلیلی، تلاش دارد تا سازوکارهای روان شناختی موثر بر تجربه ی ذهنی یادگیرندگان در کلاسهای ریاضی را واکاوی کند؛ سازوکارهایی که در آن، رفتار معلم بافت هیجانی، کلاس و نوع مواجهه ی دانش آموز با مفاهیم دشوار ریاضی نقش اساسی ایفا می کنند. به جای تمرکز بر داده های آماری یا تجارب فردی، محدود این مقاله با بهره گیری از منابع علمی معتبر به تحلیل مفاهیم کلیدی همچون اضطراب، ریاضی، انگیزش درونی، رابطه ی حمایتگر معلم دانش آموز و سبکهای شناختی می پردازد. هدف آن است که با فهم عمیقتر از این مولفه ها، مسیر یادگیری ریاضی برای دانش آموزان انسانیتر، معنادارتر و روان شناختی تر گردد. تحلیل انجام شده نشان می دهد که طراحی آگاهانه ی فضای کلاس، تقویت رابطه ی تعاملی و اصلاح شیوه های تدریس می تواند به کاهش اضطراب ریاضی و افزایش انگیزش منجر شود.

کلیدواژه ها:

ریاضی ، اضطراب ، ریاضی انگیزش درونی ، رفتار معلم ، تجربه ، ذهنی ، روان شناسی ، یادگیری