تقویت خلاقیت و نوآوری در برنامه های درسی

هدف اصلی این کتاب بررسی و ارائه راهکارهایی برای تقویت خلاقیت و نوآوری در برنامه های درسی است. آموزش در عصر حاضر نمی تواند صرفا بر انتقال دانش نظری تکیه کند؛ بلکه باید بستری برای پرورش مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی ایجاد نماید. خلاقیت به عنوان توانایی تولید ایده های نو و نوآوری به عنوان تبدیل آن ایده ها به راه حل های کاربردی دو مولفه کلیدی در شکل دهی به آینده یادگیرندگان محسوب می شوند. روند پژوهش با مرور نظام مند مطالعات اخیر در حوزه تعلیم و تربیت آغاز شده است. سپس رویکردهای آموزشی نوین مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، آموزش میان رشته ای و استفاده از فناوری های دیجیتال بررسی گردیده اند. روش مورد استفاده در این مطالعه تحلیل محتوای کیفی منابع معتبر علمی منتشر شده از سال ۲۰۱۹ تاکنون است. تمرکز اصلی بر یافتن راهکارهایی بوده که بتوان آن ها را به طور مستقیم در طراحی برنامه های درسی مدارس و دانشگاه ها به کار بست. یافته ها نشان می دهد که ایجاد محیط یادگیری باز و انعطاف پذیر، ارتقای نقش معلمان به عنوان تسهیل گر، استفاده از ابزارهای فناورانه و تاکید بر مهارت های حل مسئله موثرترین عوامل در تقویت خلاقیت و نوآوری هستند. همچنین مشخص گردید که ارتباط مستمر میان دانش آموزان و مسائل واقعی جامعه، انگیزه و علاقه آن ها به تفکر خلاق را به طور معناداری افزایش می دهد. نتایج نهایی حاکی از آن است که تغییر در برنامه های درسی تنها با بازنگری اهداف آموزشی و همسو ساختن آن ها با نیازهای قرن بیست و یکم امکان پذیر است. این کتاب تلاش دارد با ارائه چارچوبی علمی و کاربردی، مسیر تحول در آموزش را برای سیاست گذاران، مدیران و معلمان هموار کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، نوآوری ، برنامه های درسی ، محیط یادگیری ، معلمان ، تفکر خلاق