بررسی کارایی روشهای بازی محور در تدریس زبان انگلیسی

هدف این پژوهش بررسی کارایی روشهای بازی محور در تدریس زبان انگلیسی در مدارس استانهای خراسان رضوی، شمالی و جنوبی بود. پژوهش از نوع کاربردی و نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه اول و دوم بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری دادهها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه انگیزش یادگیری زبان و چک لیست مشاهده معلم بود. دادهها با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و آزمونهای تحلیل کوواریانس و t مستقل تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که استفاده از بازیهای آموزشی هم دیجیتال و هم غیر دیجیتال، موجب ارتقای مهارتهای شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن زبان آموزان شد. همچنین انگیزش درونی، علاقه و اعتماد به نفس دانش آموزان به طور معناداری افزایش یافت و اضطراب آنان در فرایند یادگیری کاهش یافت. بازیهای گروهی نیز موجب تقویت تعاملات اجتماعی و مهارتهای همکاری میان دانش آموزان شد. این نتایج حاکی از آن است که بازی محوری میتواند به عنوان روشی موثر و مکمل در آموزش زبان انگلیسی عمل کند و جایگزین یا تکمیل کننده برخی روشهای سنتی باشد. پژوهش حاضر علاوه بر ارائه شواهد علمی، چارچوب کاربردی برای معلمان و طراحان آموزشی ارائه میدهد تا از بازیها به صورت هدفمند در کلاس درس استفاده کنند. همچنین، نتایج میتواند مبنایی برای سیاست گذاری آموزشی و طراحی برنامههای درسی نوین باشد.

کلیدواژه ها:

بازی محوری ، تدریس زبان انگلیسی ، انگیزش ، مهارتهای زبانی