چگونه توانستم با روش های مختلف میزان پرخاشگری دانش آموزم را در کلاس دوم کاهش دهم؟

پرخاشگری یکی از مشکلات رفتاری شایع در دوران کودکی است که می تواند رشد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه یک دانش آموز کلاس دوم شهرگرمسار انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی و نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و انتخاب نمونه موردی بود. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد پرخاشگری کودکان، مشاهده مستقیم و مصاحبه با معلم و والدین بودند. مداخله پژوهش شامل آموزش مهارت های کنترل خشم و حل مسئله، تقویت رفتارهای مثبت، ایجاد محیط کلاس حمایتی و همکاری خانواده و مدرسه بود که در طول ۶ هفته، هفته ای دو جلسه ۴۵ دقیقه ای اجرا شد. یافته ها نشان داد که میانگین نمره کل پرخاشگری دانش آموز از ۴۵ در پیش آزمون به ۲۴ در پس آزمون کاهش یافت، که بیانگر کاهش ۴۶٪ رفتارهای پرخاشگرانه است. همچنین هر سه بعد پرخاشگری فیزیکی، کلامی و روانی به میزان قابل توجهی کاهش یافته و توانایی دانش آموز در مدیریت هیجانات و تعامل مثبت با همسالان افزایش یافته است. نتایج کیفی حاصل از مشاهده و مصاحبه نیز موید بهبود رفتارهای اجتماعی و هیجانی کودک بود. بنابراین، پژوهش حاضر نشان می دهد که استفاده از روش های ترکیبی تربیتی و روان شناختی همراه با حمایت خانواده و مدرسه می تواند پرخاشگری دانش آموزان کلاس دوم را کاهش دهد و مهارت های اجتماعی و هیجانی آنان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، دانش آموزان کلاس دوم ، مهارت های هیجانی ، کنترل خشم ، رفتارهای مثبت ، مداخله تربیتی