نقش رابطه مثبت معلم و دانش آموز در کاهش افت تحصیلی و نافرمانی رفتاری

رابطه مثبت و موثر میان معلم و دانش آموز به عنوان یکی از عوامل کلیدی و بنیادین در فرآیند یاددهی-یادگیری شناخته شده که نقش مهمی در بهبود کیفیت تحصیل و رفتار دانش آموزان دارد. این رابطه، که بر اساس اعتماد، احترام متقابل و حمایت عاطفی بنا شده است، می تواند به کاهش چشمگیر افت تحصیلی و رفتارهای نافرمانی در محیط مدرسه منجر شود. پژوهش های متعددی نشان داده اند که دانش آموزانی که رابطه ای گرم و صمیمی با معلمان خود دارند، تمایل بیشتری به مشارکت در کلاس، پیروی از قوانین مدرسه و دستیابی به اهداف تحصیلی دارند. برعکس، فقدان این رابطه موجب کاهش انگیزه، افزایش مشکلات رفتاری و افت تحصیلی می شود. در این مطالعه به بررسی تاثیر رابطه مثبت معلم و دانش آموز بر دو مسئله مهم افت تحصیلی و نافرمانی رفتاری پرداخته شده است. یافته ها حاکی از آن است که ایجاد محیطی که در آن معلمان بتوانند با دانش آموزان ارتباطی مبتنی بر حمایت، همدلی و توجه به نیازهای فردی برقرار کنند، به صورت قابل توجهی باعث کاهش میزان نافرمانی و افزایش موفقیت تحصیلی می شود. این رابطه علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، نقش مهمی در توسعه مهارت های اجتماعی، افزایش خودکنترلی و کاهش استرس دانش آموزان ایفا می کند. نتایج این مطالعه بر اهمیت آموزش مهارت های ارتباطی به معلمان و توسعه فرهنگ مدرسه ای مثبت تاکید دارد و پیشنهاد می کند که مدیران و سیاست گذاران آموزشی در جهت تقویت این روابط تلاش کنند تا زمینه ای مناسب برای رشد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان فراهم شود. در نهایت، این پژوهش راهکارهایی کاربردی برای بهبود کیفیت رابطه معلم و دانش آموز ارائه می دهد که می تواند به ارتقای کلی فضای یادگیری در مدارس کمک کند.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم دانش آموز ، افت تحصیلی ، نافرمانی رفتاری ، حمایت عاطفی ، مدرسه