بازنمایی بدن در یادگیری: تحلیل روایت های بدنی شده از یادگیری مفاهیم علمی در محیط های یادگیری مشارکتی با رویکرد کل نگر به حیطه های سه گانه

در دهه های اخیر، توجه به بدن به عنوان یک بستر شناختی و نه صرفا ابزاری حرکتی، در مطالعات یادگیری گسترش یافته است. این مقاله مروری با تمرکز بر بازنمایی بدن در یادگیری، به تحلیل روایت های بدنی شده از تجربه یادگیری مفاهیم علمی در محیط های مشارکتی می پردازد. رویکرد مقاله، تلفیقی و کل نگر است و با بهره گیری از مدل سه حیطه ای یادگیری (شناختی، عاطفی و روان حرکتی)، به بررسی چگونگی درهم تنیدگی تجربه بدنی با پردازش شناختی و هیجانی در جریان یادگیری می پردازد. مروری نظام مند بر مطالعات بین المللی و میان رشته ای نشان می دهد که بدن در فرایند یادگیری نه تنها نقش واسطه بلکه نقش زاینده معنا و ساخت دهنده مفاهیم علمی را بر عهده دارد. مقاله با تاکید بر اهمیت بازنگری در طراحی محیط های آموزشی، به بازخوانی نظریه های پسا ساخت گرایانه، پدیدارشناختی و عصب شناختی یادگیری پرداخته و از طریق تحلیل روایت های مشارکتی، الگوهایی نو برای یادگیری علمی مبتنی بر بدن پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری بدنی شده ، بازنمایی بدن ، مفاهیم علمی ، یادگیری مشارکتی ، حیطه های سه گانه یادگیری