بررسی تاثیر آموزش مهارت های حل مسئله بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پایه دوم

اختلالات رفتاری یکی از عوامل بازدارنده در امر تحصیل دانش آموزان به ویژه در دوره ابتدایی به شمار می آید. این اختلالات می توانند تاثیرات منفی بر یادگیری و تعاملات اجتماعی دانش آموزان داشته باشند. معلمان در مواجهه با این چالش ها، واکنش های متفاوتی از خود نشان می دهند که شامل سرکوب شدید، تساهل یا رها کردن دانش آموزان می شود. این رویکردها معمولا نتایج مطلوبی به همراه نداشته و مشکلات رفتاری ادامه دار می شوند. در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱، به عنوان معلم کلاس دوم ابتدایی با دانش آموزی به نام احمد مواجه شدم که با مشکلات رفتاری جدی روبه رو بود. این مشکلات نه تنها بر عملکرد تحصیلی او تاثیر گذاشته بود، بلکه روابط اجتماعی اش را نیز تحت تاثیر قرار داده بود. به منظور بررسی دقیق تر این مشکل، اقدام به جمع آوری اطلاعات و تجزیه و تحلیل علل رفتارهای پرخاشگرانه احمد نمودم.پس از تجزیه و تحلیل داده ها، مشخص شد که یکی از مهم ترین علل رفتارهای پرخاشگرانه احمد، کمبود محبت و حمایت عاطفی از سوی خانواده اش بوده است. این نکته اهمیت توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان را نمایان می سازد. با توجه به یافته های به دست آمده، تصمیم گرفتم راهکارهایی را برای کاهش پرخاشگری و بهبود وضعیت تحصیلی احمد به کار ببرم.در این راستا، اقداماتی نظیر تشویق و محبت، دادن مسئولیت های کوچک، و ایجاد فرصت های همکاری با سایر دانش آموزان را در نظر گرفتم. این روش ها نه تنها به کاهش رفتارهای ناشایست احمد کمک کرد، بلکه موجب بهبود وضعیت درسی و افزایش تعاملات مثبت او با همکلاسی هایش نیز شد. نتایج این پژوهش نشان دهنده اهمیت آموزش مهارت های حل مسئله و توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان در کاهش اختلالات رفتاری و بهبود فرآیند یادگیری است.

کلیدواژه ها:

مهارت های حل مسئله ، اختلالات رفتاری ، محبت عاطفی ، پرخاشگری ، تعاملات اجتماعی