اثر آموزش مهارت های خودتنظیمی توسط معلمان ابتدایی بر بهبود عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان

خودتنظیمی یکی از مولفه های کلیدی در موفقیت تحصیلی و رشد اجتماعی-هیجانی دانش آموزان به شمار می رود. در سال های اخیر، توجه به آموزش مهارت های خودتنظیمی در محیط مدرسه، به ویژه در دوره ابتدایی، افزایش یافته است؛ چرا که این دوره، زمان مناسبی برای شکل گیری الگوهای پایدار یادگیری و رفتار محسوب می شود. مقاله حاضر با رویکردی مروری به بررسی مطالعات انجام شده در زمینه نقش معلمان ابتدایی در آموزش مهارت های خودتنظیمی و تاثیر آن بر بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان می پردازد. یافته های مرور شده نشان می دهد که آموزش خودتنظیمی از سوی معلمان می تواند به بهبود تمرکز، افزایش انگیزه، مدیریت هیجانات و کاهش رفتارهای ناسازگار منجر شود. در پایان، با تکیه بر شواهد پژوهشی، پیشنهادهایی برای تقویت نقش معلمان در توسعه این مهارت ها ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، آموزش ابتدایی ، معلمان ، عملکرد تحصیلی ، رفتار دانش آموز ، مهارت های اجتماعی-هیجانی