نقش خودکارآمدی فناورانه معلمان در انتخاب روش های موثر تدریس برای دانش آموزان با اختلالات یادگیری

هدف این پژوهش بررسی نقش خودکارآمدی فناورانه معلمان در انتخاب روش های موثر تدریس برای دانش آموزان با اختلالات یادگیری است. جامعه آماری شامل معلمان مدارس استثنایی برخی از شهرهای ایران بود که با نمونه گیری تصادفی ۱۳۳ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی فناورانه و پرسشنامه ارزیابی انتخاب روش های تدریس بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خودکارآمدی فناورانه معلمان رابطه مثبت و معناداری با انتخاب روش های موثر تدریس دارد (r=۰.۶۲, p<۰.۰۱). همچنین سابقه تدریس بر خودکارآمدی فناورانه و انتخاب روش های تدریس تاثیر معناداری داشت. این پژوهش تاکید می کند که ارتقای خودکارآمدی فناورانه معلمان می تواند زمینه ساز بهبود کیفیت آموزش دانش آموزان با اختلالات یادگیری باشد. در نهایت، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و زیرساخت های فناوری در مدارس استثنایی توسعه یابد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی فناورانه ، روش های موثر تدریس ، دانش آموزان با اختلالات یادگیری ، معلمان مدارس استثنایی ، آموزش فناوری