بررسی رابطه تنظیم هیجان با سلامت عمومی و کیفیت زندگی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی ناحیه ۱ شهر قزوین

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تنظیم هیجان با سلامت عمومی و کیفیت زندگی در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی (پایه های چهارم تا ششم) ناحیه ۱ شهر قزوین انجام گرفت. تنظیم هیجان به عنوان یک مولفه کلیدی در سازگاری روان شناختی، نقش مهمی در بهزیستی افراد ایفا می کند، با این حال، مطالعات اندکی به بررسی این رابطه در گروه سنی دانش آموزان ابتدایی در بافت فرهنگی ایران پرداخته اند. روش این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی ناحیه ۱ شهر قزوین است. نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای (بر اساس مدارس و پایه های تحصیلی) انتخاب خواهد شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تنظیم هیجان (پرسشنامه تنظیم هیجان گروس)، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) و پرسشنامه کیفیت زندگی (SF۳۶) خواهد بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضرایب همبستگی اسپیرمن) تحلیل خواهند شد. طبق یافته ها، انتظار می رود که بین توانایی تنظیم هیجان و ابعاد مختلف سلامت عمومی و کیفیت زندگی در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی، رابطه مثبت و معناداری وجود داشته باشد. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که از راهبردهای موثرتری برای تنظیم هیجانات خود استفاده می کنند، از سطح بالاتری از سلامت عمومی و کیفیت زندگی برخوردار خواهند بود. این یافته ها مبنایی برای طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی در مدارس با هدف تقویت مهارت های تنظیم هیجان در دانش آموزان فراهم خواهد آورد که به نوبه خود می تواند به افزایش تاب آوری و بهزیستی کلی آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

هیجان ، سلامت عمومی ، کیفیت زندگی