بررسی موانع پیاده سازی مدیریت زنجیره تامین پایدار سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی

جهانی شدن اقتصاد و توسعه فناوری اطلاعات باعث شده بازار عرضه محور به بازار تقاضا محور تغییر یابد و سازمانها برای حفظ و بقای خود به اهمیت ارضای نیاز مشتریان پی ببرند. بر این اساس مدیریت زنجیره تامین اهمیت پیدا کرده زیرا که ارضای نیازها و علایق مشتریان نه فقط توسط آخرین موجودیت چسبیده به مشتری یعنی محصول نهایی است بلکه توسط سایر تامین کنندگان بالا دست صورت می گیرد. هدف مطالعه حاضر بررسی موانع پیاده سازی مدیریت زنجیره تامین پایدار سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی با استفاده از روش های تصمیم گیری چند شاخصه می باشد. در این راستا یک فرضیه اصلی و سه فرضیه فرعی تدوین شده است. برای جمع آوری داده ها از ابزار پرسشنامه و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش معادلات ساختاری و نرم افزار Expert choice استفاده شده است. داده های بدست آمده از پرسشنامه تحقیق با استفاده از روش های AHP و TOPSIS و نرم افزار Expert choice تجزیه و تحلیل شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است عدم وجود اهداف و برنامه استراتژیک زیست محیطی، عدم توانمندی تامین کنندگان (از نظر دانش و تکنولوژی (فنی و همچنین کمبود دانش و آموزش در خصوص مسایل زیست محیطی از موانع پیاده سازی زنجیره تامین می باشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت زنجیره تامین ، پایدار سازمان منطقه ویژه اقتصادی پارس ، جنوبی ، AHP و TOPSIS