بررسی آزمایشگاهی تاثیر طول بدنه آبشکن بر عمق آبشستگی در دو آبشکن متوالی

فرسایش کناری رودخانه پدیده ای است که اراضی کشاورزی، جاده ها، تاسیسات کنار رودخانه و روستاهای اطراف آن را تهدید میکند. آبشکنها برای محافظت و کنترل کناره ها و اطراف رودخانه احداث می شوند. این سازه ها اگرچه با هدف رسوب گذاری و جلوگیری از فرسایش کناره و اطراف رودخانه ایجاد می شوند، اما به دلیل کاهش عرض مقطع جریان و در نتیجه افزایش سرعت و تنش برشی در دماغه آبشکنها باعث ایجاد حفره آبشستگی در اطراف آن می شوند. در این تحقیق تاثیر طول آبشکن بر ابعاد حفره آبشستگی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور با استفاده از مدل آزمایشگاهی تاثیر سه طول آبشکن با عمق جریان ثابت بر روی ابعاد حفره فرسایشی در شرایط آب زلال مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد با افزایش طول آبشکن، عمق آبشستگی به میزان ۶۲.۵ درصد در آبشکن اول و ۱۷.۹ درصد در آبشکن دوم افزایش می یابد. در تمامی آزمایشات، آبشکن اول سبب کاهش آبشستگی در آبشکن دوم شده است و به عنوان یک محافظ برای آبشکن دوم عمل می کند.

کلیدواژه ها:

آبشستگی ، آب زلال ، حفره ، آبشکن ، فرسایش