اثر پلیمر سوپر جاذب، کود دامی و پتاسیم بر میزان فلورسانس کلروفیل، کلروفیل b, a کلروفیل کل و رطوبت نسبی (RWC) گیاه خیار تلخ (Momordica charantia) در رژیم های مختلف آبیاری

تنش خشکی و مبارزه با آن، از مسائل عمده ای است که بشر طی هزاران سال، با آن دست به گریبان بوده است. در این تحقیق تأثیر پلیمر سوپر جاذب، کود دامی و پتاسیم بر میزان فلورسانس کلروفیل، کلروفیل b, a کلروفیل کل و آب نسبی (RWC) گیاه دارویی خیار تلخ (Momordica charantia)، در سال 1391 در شرایط مزرعه در دانشگاه زابل مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با 3 تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل: سه رژیم آبیاری (5، 9 و 13 روز) به عنوان عامل اصلی و عامل فرعی شامل: (S(0: شاهد (بدون استفاده از کود)، (S(1: پلیمر سوپر جاذب به میزان 150 کیلوگرم در هکتار، (S(2: کود دامی به میزان 40 تن در هکتار، (S(3: پتاسیم به میزان 100 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج نشان داد که تأثیر رژیم آبیاری بر آب نسبی (RWC)، فلورسانس کلروفیل، کلروفیل b و کلروفیل کل در سطح یک درصد معنی دار بود و اثرات متقابل عوامل مورد بررسی معنی دار نشد. تأثیر دوره آبیاری بر کلروفیل a در سطح پنج درصد معنی دار بود. مقایسه میانگین تیمارها نشان داد بیترین میزان وزن کلروفیل کل 49/95 میلی گرم در لیتر درتیمار سوپرجاذب بدست آ»د. حداکثر فلورسانس کلروفیل درتیمار 150 کیلوگرم در هکتار پلیمر سوپر جاذب مشاهده شد. در مجموع می توان گفت که پلیمر سوپر جاذب اثرات مثبتی بر گیاه در شرایط خشکی داشته است و می تواند در بالا بردن عملکرد آن مفید باشد.

کلیدواژه ها:

خیار تلفخ (Momordica charantia) ، سوپر جاذب ، فلورسانس کلروفیل ، آب نسبی ، رژیم آبیاری