مداخلات مبتنی بر مدرسه برای کاهش انگ بیماری های روانی: مرور نظام مند و چشم اندازهای آینده

انگ زنی مرتبط با بیماری های روانی از مهم ترین موانع کمک طلبی و بهبود سلامت روان در میان نوجوانان و کودکان به شمار می رود. مدارس به عنوان محیط های اصلی رشد و تربیت، می توانند نقش حیاتی در کاهش این انگ ایفا کنند. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع مداخلات مبتنی بر مدرسه برای کاهش انگ بیماری های روانی انجام شده است. مرور دامنه پژوهی حاضر با بررسی ادبیات پژوهشی موجود، انواع مداخلات (آموزش محور، تماس محور و چندمولفه ای)، اثربخشی آنها، چالش های اجرایی و جنبه های کیفی را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه این مداخلات اثرات مثبتی بر کاهش انگ دارند، اما اغلب این تاثیرات کوتاه مدت و محدود هستند. رویکردهای آموزش محور نویدبخش ترین نتایج را نشان داده اند، اما مداخلات چندمولفه ای با ارزیابی دقیق و پیگیری طولانی مدت، پتانسیل بیشتری برای اثرگذاری پایدار دارند. علاوه بر این، فرهنگ مدرسه، حمایت رهبری و نگرش های گسترده تر جامعه نسبت به بیماری های روانی، موفقیت مداخلات ضد انگ را تحت تاثیر قرار می دهند. این مقاله با ارائه پیشنهادهایی برای افزایش اثربخشی و پایداری مداخلات، زمینه های پژوهشی آینده و ملاحظات کاربردی را مورد بحث قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

انگ بیماری روانی ، مداخلات مدرسه محور ، سلامت روان نوجوانان ، کاهش انگ ، آموزش سلامت روان