پیش بینی خشنودی زناشویی والدین دارای فرزند زیر سه سال بر اساس پیوستگی و انطباق پذیری و استرس والدینی

انتقال به مرحله والدگری غالبا با شور و نشاط و لذت فراوانی همراه است اما این مرحله تغییرات زیادی را به دنبال دارد که می تواند کارکردهای فردی و زوجی را تحت تاثیر قرار دهد. هدف این پژوهش پیش بینی خشنودی زناشویی والدین دارای فرزند زیر سه سال بر اساس پیوستگی و انطباق پذیری و استرس والدینی بود. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن شامل کلیه مادران دارای فرزند زیر سه سال شهر لنگرود در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ بود که تعدادشان ۴۰۰ مادر است. حجم نمونه ۱۸۲ مادر با استفاده از جدول مورا رگان مشخص و به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. نمونه های پژوهش با استفاده از پرسشنامه های خشنودی زناشویی محرابیان (۲۰۰۵)، پیوستگی و انطباق پذیری السون (۱۹۹۲) و استرس والدینی بری و جونز (۱۹۹۵) مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شیوه های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام و با SPSS-ver۲۰انجام شد. قابل ذکر است که با حذف پرسشنامه های ناقص تنها ۱۸۲ مورد تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین پیوستگی و انطباق پذیری و استرس والدینی با خشنودی زناشویی رابطه معنی دار وجود دارد. نتایج نشان داد که پیوستگی و انطباق پذیری و استرس والدینی ۴۴/۶ درصد از سطح خشنودی زناشویی مادران مورد بررسی را پیش بینی می کند. در مجموع می توان گفت پیوستگی و انطباق پذیری و استرس والدینی نقش مهمی در میزان خشنودی زناشویی مادران دارای فرزند زیر سه سال دارد.

کلیدواژه ها:

خشنودی زناشویی ، پیوستگی و انطباق پذیری ، استرس والدینی ، والدین دارای فرزند زیر سه