بررسی نقش واسطه های بخشش و تعهد زناشویی در رابطه بین ویژگی های شخصیتی با رضایت زناشویی زوجین

امروزه روابط زناشویی به عنوان یکی از پایه های اساسی زندگی فردی و اجتماعی، نقش مهمی در سلامت روانی و اجتماعی افراد ایفا می کند. با پیچیده تر شدن زندگی های امروزی و تغییرات اجتماعی و فرهنگی، کیفیت روابط زناشویی نیز تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار گرفته است. به همین دلیل این پژوهش در نظر دارد تا به بررسی نقش واسطه ای بخشش و تعهد زناشویی در رابطه بین ویژگی های شخصیتی با رضایت زناشویی زوجین پرداخته است. در این پژوهش به منظور بررسی رابطه ویژگی های شخصیتی، بخشش و تعهد زناشویی با رضایت زناشویی، زوجین از روش پیمایشی استفاده شد. داده ها با استفاده از پرسش نامه های معتبر جمع آوری گردید. برای سنجش رضایت زناشویی از پرسش نامه رضایت زناشویی انریچ (۱۹۹۸) استفاده شد. برای اندازه گیری تعهد زناشویی از پرسش نامه تعهد زناشویی آدامز و جونز (۱۹۹۷) استفاده شد. پرسش نامه بخشش رای و همکاران (۲۰۰۱) برای ارزیابی بخشش به کار گرفته شد. همچنین برای ارزیابی ویژگی های شخصیتی از پرسش نامه پنج عاملی شخصیت نئو (۲۰۰۰) استفاده شد. برای بررسی روابط بین متغیرها و آزمون فرضیات از رگرسیون خطی و آزمون همبستگی پیرسون بهره گرفته شد. تمامی تحلیل ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گردید و سطح معناداری برای تمامی آزمون ها ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که ویژگی های شخصیتی نقش قابل توجهی در رضایت زناشویی دارند و متغیرهای واسطه ای همچون بخشش و تعهد زناشویی تاثیر مهمی در تقویت این رابطه دارند. به طور خاص، برون گرایی، توافق پذیری و گشودگی به تجربه بیشترین تاثیرات مثبت را بر رضایت زناشویی داشتند، در حالی که روان رنجورخویی رابطه منفی و معناداری با رضایت زناشویی داشت. علاوه بر این، تعهد زناشویی و بخشش به عنوان متغیرهای میانجی به طور معناداری رضایت زناشویی را افزایش دادند. این یافته ها نشان می دهند که توجه به ویژگی های شخصیتی و تقویت بخشش و تعهد زناشویی می تواند بهبود قابل توجهی در رضایت زناشویی زوجین ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

رضایت ، زناشویی ، تعهد ، زناشویی ، بخشش ، روابط زناشویی ، ویژگی های شخصیتی