اثر بخشی درمان EFT بر روابط عاطفی زوجین و کاهش اختلال افسردگی زوجین

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان هیجان مدار بر کاهش افسردگی و بهبود روابط عاطفی زوجین بود. این پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بابل در سال ۱۴۰۳ بود از میان آنها ۳۰ زوج با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ زوج جای گرفتند گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان هیجان مدار دریافت کرد ابزارهای گردآوری دادهها شامل مقیاس افسردگی بک BDI-II) ، بک، ۱۹۹۶) و پرسشنامه کیفیت روابط عاطفی اسپنر (۲۰۰۷) بود که اعتبار و پایایی آنها در پژوهشهای پیشین مورد تایید قرار گرفته است. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین گروههای آزمایش و کنترل از نظر میزان افسردگی ۱۴.۶۲=p<۰.۰۰۱) (F و کیفیت روابط عاطفی (p<۰.۰۰۱) ، (F۱۱.۸۹تفاوت معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر درمان EFT منجر به کاهش افسردگی و بهبود روابط عاطفی در زوجین شد. نتایج این پژوهش تایید کننده اثر بخشی درمان هیجان مدار در حوزه زوج درمانی و ارتقاء سلامت روان در بافت فرهنگی ایران است.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، روابط عاطفی ، درمان هیجان مدار (EFT)