تاثیر غیرخطی افزایش سن نیروی کار و هزینه های بهداشتی دولت بر بهره وری نیروی کار در ایران

امروزه دستیابی به رشد اقتصادی پایدار از طریق بهره وری میسر است و بهره وری نیروی کار به صورت مستقیم و غیر مستقیم (تاثیر مثبت بر بهره وری سایر عوامل (تولید نقش برجسته ای در این زمینه ایفا میکند از طرفی سالمندی جمعیت میتواند تاثیرات ضدونقیض بر بهره وری نیروی کار داشته باشد اما افزایش هزینههای بهداشتی دولت اگر به صورت کارا و بهینه تخصیص یابد میتواند تاثیرات منفی افزایش سن بر بهره وری را جبران کند بر این اساس تحقیق حاضر با روش اسنادی و کتابخانه ای به بررسی تاثیر غیر خطی افزایش سن نیروی کار و هزینه های بهداشتی بر بهره وری نیروی کار در ایران پرداخته .است نتایج نشان داد درباره چگونگی تاثیر افزایش سن نیروی کار و هزینه های بهداشتی بهره وری نیروی کار بین اقتصاددانان اتفاق نظر وجود ندارد نتایج تحلیل وضعیت متغیرها با استناد به شواهد آماری نیز نشان داد برخلاف رشد ۳/۵ درصدی هدف گذاری شده در برنامه های توسعه بهره وری نیروی کار در ایران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۱ تقریبا صفر بوده است. این درصورتی است که جمعیت سالمند ایران در این دوره نسبت به میانگین جهانی پایینتر بوده است و ایران در پنجره جمعیتی قرار داشته است. از طرفی هزینه های بهداشت عمومی به صورت درصدی از تولید ناخالص داخلی در ایران نسبت به میانگین جهانی کمتر بوده است که با توجه به پیشبینیها مبنی بر پیرترشدن جمعیت کشور در دهه های آینده اگر در جهت افزایش هزینه های بهداست عمومی و تخصیص بهینه آن متناسب با گروههای سنی و شغلی اقدام نگردد ایران در ارتقای بهره وری نیروی کار و تبعا دستیابی به رشد پایدار با چالش جدی مواجه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

بهره وری نیروی کار ، سالمندی ، بهداشت عمومی