بررسی مشکلات برون سپاری فعالیت های نگهداری و تعمیرات در سازمان ها و ارائه راهکارهای عملیاتی برای انجام فعالیت های تخصصی با اصلاح قراردادهای نگهداشت در قالب فهرست بها

یکی از رویکردهای شناخته شده برای توسعه یا حفظ مزیت رقابتی سازمان، برون سپاری است. برون سپاری به سازمان کمک می کند تا منابع خود را بر ماموریت و مزیت رقابتی خود متمرکز کند. فرآیندهایی که معمولا برای برون سپاری مناسب هستند، فرآیندهای پشتیبان سازمان تلقی می شوند. فرآیند پشتیبان، فرآیندی است که هسته و ماموریت سازمان نیست، ولی سازمان را در دستیابی به آن ماموریت، پشتیبانی می کند. یکی از این فرآیندها، نگهداری و تعمیرات تجهیزات سازمان بوده و از آنجایی که زمان در دسترس تجهیزات (زمانی که تجهیزات می توانند تولید یا خدمت با کیفیت را براساس آنچه از تجهیز انتظار می رود ارائه دهند.) اهمیت شایانی برای سازمان های تجهیز محور دارد، آنها شروع به جستجو برای برون سپاری فعالیت های نگهداشت می کنند. مسئله برون سپاری فعالیت های نگهداشت یکی از پر مخاطره ترین چالش های پیش روی سازمان های تجهیز محور و سرمایه ای است. اتخاذ تصمیم درست در این زمینه می تواند مزایا و فواید بسیاری برای این سازمان ها در پی داشته باشد و بالعکس یک تصمیم گیری غلط و انجام یک کار عجولانه، پیامدهای سنگینی برای چنین سازمان هایی در پی خواهد داشت. در این مقاله سعی شده با مروری بر روش های متداول برون سپاری عملیات نگهداری و تعمیرات به مزایا و معایب هر روش پرداخته و در نهایت تهیه و استفاده از فهرست بهای نگهداشت را جایگزین مناسبی برای هر کدام از روش های برون سپاری معرفی نماید. فهرست بهای نگهداشت با توجه به نیاز و فعالیت هر سازمان می تواند توسط مشاور یا کارشناسان سازمان تنظیم و راهبری گردد و در هر دوره نسبت به اصلاح و ارتقاء آن اقدام نمود. از طرفی فهرست بهای نگهداشت با دارا بودن مزایای تمام روش های برون سپاری می تواند معایب آنها را برطرف نموده و مزیت برتر کاهش قیمت خدمات، راهبری بودن و افزایش حس رقابت را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

برون سپاری ، نگهداری و تعمیرات ، نگهداشت ، نت درون سازمانی ، فهرست بهای نگهداشت