بررسی اثر رقیق کننده ها بر استخراج حلالی توریم با استفاده از استخراجگر TOA

توریم (Th) به عنوان یکی از عناصر آکتینیدی و سوخت بالقوه راکتورهای نسل ،آینده به دلیل فراوانی و پسماند پرتوزای کمتر نسبت به اورانیوم اهمیت زیادی در چرخه سوخت هسته ای دارد. در این پژوهش اثر نوع رقیق کننده بر استخراج حلالی توریم از محلول رافینت واقعی با استفاده از تری اکتیل آمین (TOA) مورد بررسی قرار گرفت. شرایط آزمایش در pH=۰، دمای ۲۵°C، نسبت فاز آلی به آبی (O/A)=۱ و غلظت ۱۰ درصد حجمی TOA ثابت نگه داشته شد. رقیق کننده های مورد استفاده شامل کروزن، سولفاته، نرمال هپتان، زایلن و تولوئن بودند. نتایج نشان داد که نوع رقیق کننده اثر چشمگیری بر راندمان استخراج و ضریب توزیع (D) دارد؛ به طوری که کروزن و سولفاته با راندمان %۹۹.۸۸% و D برابر ۸۶۵.۱۴ بهترین عملکرد را ارائه کردند و پس از آن نرمال هپتان با راندمان ۹۹.۷۴ و D برابر ۳۹۰.۴۶ قرار گرفتند. رقیق کننده های آروماتیک زایلن و تولوئن راندمان پایینتری نشان دادند که علت آن قطبیت و کشش سطحی بالاتر و کاهش پایداری کمپلکس TOA-Th است. این نتایج اهمیت انتخاب رقیق کننده آلیفاتیک برای بهینه سازی استخراج صنعتی توریم را برجسته میکند.

کلیدواژه ها:

زایلن ، توریم ، تولوئن ، کروزن ، سولفاته ، نرمال هپتان