کاربرد مدیریت دانش در توسعه FMEA هوشمند: گذار از تحلیل سنتی به رویکردهای دانش محور

در محیط پرریسک سازمان های امروزی، روش تحلیل حالات خرابی و آثار آن (FMEA) ابزاری کلیدی در شناسایی و ارزیابی ریسک ها محسوب می شود. با این حال، ساختار سنتی آن به دلیل اتکای بالا به قضاوت ذهنی، ضعف در پردازش داده های غیرقطعی، و نبود سازوکار یادگیری، با چالش هایی در محیط های پویا مواجه است. این پژوهش با هدف بررسی گذار از FMEA سنتی به رویکردهای دانش محور، به تحلیل نظام مند چندین مقاله علمی پرداخته و فناوری های نوینی همچون هستی شناسی، سیستم های فازی، گراف دانش، و چارچوب های یادگیرنده را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد این رویکردها موجب ارتقای دقت، تکرارپذیری و یادگیری سازمانی در تحلیل ریسک شده اند. در پایان، چارچوب مفهومی پیشنهادی این پژوهش با تمرکز بر مدیریت دانش، قابلیت استفاده مجدد از دانش پیشین و پشتیبانی تصمیم گیری را در فرآیندهای FMEA تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

FMEA ، مدیریت دانش ، سیستم های هوشمند ، گراف دانش ، تحلیل ریسک