تاثیر آموزش حل مساله اجتماعی بر تمایل به ارتباط و سازگاری دانش آموزان متوسطه دوم شهر ایلام

پژوهش با هدف تاثیر آموزش حل مساله اجتماعی بر تمایل به ارتباط و سازگاری دانش آموزان متوسطه دوم شهر ایلام انجام شد. پژوهش از نوع تحقیقات شبه آزمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان متوسطه دوم شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۳۸۰۰ نفر می باشد. شیوه ی نمونه گیری بصورت در دسترس ۳۰ نفر دانش آموز پسر بود که دانش آموزان در دو گروه کنترل و آزمایش گمارش شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ (۱۹۹۳) و مقیاس تمایل به ارتباط (t) مک کروسکی (۱۹۹۲) می.باشد ابتدا از دو گروه پیش آزمون به عمل آمد، سپس در گروه آزمایش آموزش مهارتهای حل مساله اجتماعی بر اساس پروتکل نزو و همکاران (۲۰۱۳) ارائه شد و در انتهای دوره مجدد از دو گروه پس آزمون به عمل آمد و نتایج تحلیل شد. دادهها از طریق فنون آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره با استفاده نرم افزار SPSS تحلیل شد نتایج نشان داد آموزش حل مساله اجتماعی بر تمایل به ارتباط و سازگاری دانش آموزان متوسطه دوم تاثیر مثبت و معنادار داشت.

کلیدواژه ها:

آموزش حل مساله اجتماعی ، تمایل به ارتباط ، سازگاری ، دانش آموزان