اثر بخشی جهت گیری هدف بر خوش بینی تحصیلی و بهزیستی ذهنی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کرمانشاه

هدف از اجرای این پژوهش بررسی اثر بخشی جهت گیری هدف بر خوش بینی تحصیلی و بهزیستی ذهنی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کرمانشاه بود. در این پژوهش از روش آزمایشی و طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ بود. تعداد ۳۰ دانش آموز به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی و به دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر تقسیم شدند هر دو گروه در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو (۲۰۰۳) و پرسشنامه خوش بینی تحصیلی تسانن - موران و همکاران (۲۰۱۳) پاسخ دادند پس از انتخاب ،نمونه برای گروه آزمایش آموزش مثبت ،نگری به مدت ۹ جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت هفتگی اجرا شد و گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکردند. دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی نظیر فراوانی درصد میانگین و انحراف استاندارد و از روشهای آمار استنباطی نظیر تحلیل کواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که در مرحله پس آزمون بین میانگین نمره خوش بینی تحصیلی در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۰۱=P؛ و همچنین، نمره بهزیستی ذهنی و ابعاد آن در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰/۰۰۱ - ۰/۸ =). بنابراین نتیجه گیری میشود با آموزش جهت گیری هدف میتوان خوش بینی تحصیلی و بهزیستی ذهنی دانش آموزان را بهبود بخشید نتایج این پژوهش ضرورت کاربرد آموزش جهت گیری هدف را در بهبود ویژگیهای روان شناختی اجتماعی تحصیلی دانش آموزان خاطرنشان می سازد.

کلیدواژه ها:

جهت گیری هدف ، خوش بینی تحصیلی ، بهزیستی ذهنی