هوش هیجانی (EQ) و رابطه آن با تواناییهای تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر خاش

هدف انجام پژوهش پیش رو، بررسی رابطه بین هوش هیجانی (عاطفی با تواناییهای تحصیلی دانش آموزان می باشد. پژوهش حاضر کاربردی و از نوع توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر خاش (۱۹۶۵ نفر) تشکیل داده اند که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۵۷ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شده اند. گردآوری داده های مربوط به متغیرهای پژوهش با استفاده از مقیاس های استاندارد گلدمن در قالب ۳۳ سوال جهت سنجش متغیر هوش هیجانی و ابعاد ۵ گانه آن، خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش همدلی و مهارت های اجتماعی و مقیاس شرر و همکاران جهت سنجش متغیر تواناییهای دانش آموزان در قالب ۱۷ سوال انجام گرفته است که به روش نمونه گیری تصادفی ساده بین اعضای جامعه ی آماری توزیع گردیده است. تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیات با استفاده از آمار استنباطی و آزمون اسپیرمن و رگرسیون از طریق نرم افزار SPSS حاکی از تائید ارتباط ابعاد خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش و مهارت های اجتماعی از ابعاد هوش هیجانی با توانایی های تحصیلی دانش آموزان و تاثیر ارتباط ابعاد خودآگاهی، انگیزش و مهارت های اجتماعی از ابعاد هوش هیجانی بر توانایی های تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر خاش بوده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی (EQ) ، تواناییهای تحصیلی ، دانش آموزان مقطع متوسطه