تربیت کودکان و نوجوانان با روش الگویی با تاکید بر سیره معصومین علیهم السلام

هدف در این تحقیق پاسخ به این سوال است که آیا می توان با روش الگویی به تربیت کودکان و نوجوانان کمک کرد یا خیر؟ لذا با روش توصیفی و تحلیلی و جمع آوری کتابخانه ای به این نتایج دست یافته است روش تربیت، الگویی یکی از روشهای فراگیر و بسیار موثر در تربیت است؛ فراگیر بودن آن بدان جهت است که در کلیه امور و مراحل زندگی کاربرد دارد و از آن جا که محتوای تربیت را به صورت عینی و عملی ارائه میدهد در انتقال مفاهیم و آموزش برنامههای، تربیتی کسب فضائل اخلاقی و دوری از رذائل اخلاقی بسیار موثر است. در سیره معصومان علیهم السلام نیز دیده میشود که ائمه علیهم السلام الگو و اسوههایی برای خود انتخاب کرده اند و به افراد خصوصا کودکان سفارش و توصیه انتخاب این الگوها را کردهاند هر چند روش الگویی نقش بسزایی در تربیت کودکان ایفا می کند ولی نباید از آفت های آن نیز غافل شد چون امروزه الگوهای دنیا زده را به عنوان اسوه و الگو؛ به خورد کودکان و نوجوانان میدهند و نه تنها تربیت و هدایتی در کار نیست بلکه آنها را به دنیا گرایی و شهوت طلبی سوق و درست این است که نوجوانان و کودکان طبق سفارش قرآن کریم و ائمه علیهم السلام دهند می الگوهای واقعی را شناسایی کرده و به آنها تاسی کنند.

کلیدواژه ها:

روش الگویی ، سیره معصومان ، کودکان ، تربیت ، هدایت