هم سنجی اثربخشی آموزش روانشناسی مثبت گرا و خوددلسوزی شناختی بر خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف هم سنجی اثر بخشی آموزش روانشناسی مثبت گرا و خوددلسوزی شناختی بر خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان صورت گرفت. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح گروه کنترل نابرابر با پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه شهر اراک در سال تحصیلی ۱۴۰۲ - ۱۴۰۱ بود که تعداد ۴۵ نفر از دانش آموزان با استفاده از شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه آزمایش و کنترل در هر گروه ۱۵ نفر جایگزین شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه های آزمون خودکارآمدی تحصیلی میجلی و همکاران (۲۰۰۰) و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۴) را تکمیل کردند. فرضیه ها با آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و تحلیل واریانس یک طرفه آزمون شدند. نتایج نشان داد در متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی آموزش مثبت گرا اثر بخش تر بوده است. بنابراین توان بیان نمود که آموزش روانشناسی مثبت گرا باعث ارتقاء خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی میگردد.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، خوددلسوزی ، شناختی ، خودکارآمدی تحصیلی ، روانشناسی مثبت گرا