بررسی رابطه ی مهارتهای حل مساله با کیفیت زندگی کاری خودکنترلی و خودکارآمدی معلمان دوره دوم ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه ی مهارتهای حل مساله با کیفیت زندگی کاری خودکنترلی و خودکارآمدی معلمان دوره دوم ابتدایی شهر برازجان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره دوم ابتدایی شهر برازجان به تعداد ۲۶۹ نفر بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی و به کمک جدول کرجسی و مورگان ۱۵۸ معلم به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های مهارت حل مساله هپنر و پترسون (۱۹۸۲) کیفیت زندگی کاری والتون (۱۹۷۳) خودکنترلی تانجی و همکاران (۲۰۰۴)، و خودکارآمدی شغلی ریگز و نایت (۱۹۹۴)، بود. نتایج حاصله از تحقیق، نشان داد که بین مهارتهای حل مساله با کیفیت زندگی کاری خودکنترلی و خودکارآمدی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین طبق یافته ها بین مهارتهای حل مساله کیفیت زندگی کاری خودکنترلی و خودکارآمدی معلمان مرد و زن تفاوت معناداری وجود داشت.

کلیدواژه ها:

مهارتهای حل مساله ، کیفیت زندگی کاری خودکنترلی ، خودکارآمدی شغلی معلمان